Il viaggio a Reims
(Podróż do Reims)
14 lipca, godzina 19:00
O utworze
Podróż do Reims to ostatnia opera, jaką Rossini napisał w języku włoskim (później tworzył już tylko po francusku). Dzieło to, zlecone z okazji koronacji francuskiego władcy Karola X w Reims w roku 1825, jest uznawane za jedno z najlepszych kompozycji Rossiniego. Wykonanie Podróży jest bardzo wymagające, na jej obsadę składa się 14 solistów (trzy soprany, jeden kontralt, dwóch tenorów, cztery barytony i cztery basy).
Małgorzata Walewska o operze Rossiniego "Viaggio a Reims" »
Wyjątkowy, śmiały charakter tej opery opiera się na jej wątku przewodnim, obejmującym grupę osób, które z wielkim poruszeniem planują tytułową podróż do miasta Reims; podróż, w którą ostatecznie nie będzie im dane wyruszyć.
Prawdziwy duch tej opery uchwycony został w perfekcyjny sposób w produkcji autorstwa Teatro alla Scala. La Scala przedstawia Państwu wizjonerski spektakl stworzony wiele lat temu dzięki wyobraźni jednego z najbardziej wpływowych i nowatorskich reżyserów, Włocha Lukę Ronconiego (który wyreżyserował również Tryptyk Pucciniego, pokazywany w kinach przez Emerging Pictures w ubiegłym sezonie operowym La Scali) oraz światowej sławy włoskiego architekta, Gae Aulentiego, który jest autorem scenografii i kostiumów. Od momentu powstania w 1984 roku spektakl ten uznawany jest za kwintesencję produkcji scenicznej Podróży do Reims. Dziś mogą obejrzeć go wreszcie także widzowie w Ameryce.
Po raz kolejny Teatro alla Scala zgromadził wspaniałą profesjonalną obsadę, spośród której wielu artystów specjalizuje się w repertuarze Rossiniego, dzięki czemu opanowali do perfekcji skalę wokalną niezbędną do wykonywania jego dzieł, jak również dynamiczny i nowatorski styl aktorski tak charakterystyczny dla tego kompozytora.
Streszczenie
Grupa europejskich arystokratów wybierających się na uroczystość koronacji Karola X w Reims zebrała się przed wyjazdem w hotelu Pod Złotą Lilią. Zarządzająca hotelem Madame Cortese troszczy się, by jej goście dobrze się bawili i instruuje swój personel, by okazywać przybyłym jak największą atencję.
Jako pierwsza przybywa na miejsce spotkania Hrabina Folleville, Paryżanka owładnięta obsesją na punkcie mody, a wraz z nią jej służąca Modestina oraz jej kuzyn Luigino. Kuzyn informuje Hrabinę o zaginięciu jej bagażu, a ta popada w rozpacz na myśl, że nie będzie miała w co się ubrać na koronację. Modestina pociesza ją, przynosząc jej kapelusz, który w cudowny sposób nie uległ zagubieniu.
Niemiecki meloman baron Trombonok przybywa do hotelu, a zaraz po nim Don Profondo, Don Alvaro oraz polska markiza Melibea. Tuż za nimi podąża rosyjski hrabia Libenskof. Gdy Madame Cortese pojawia się, by wyjaśnić gościom powody opóźnienia wyjazdu, rywale do serca Markizy (Libenskof i Alvaro) właśnie szykują się do pojedynku. Katastrofie zapobiega dopiero interwencja słynnej włoskiej śpiewaczki Corinny, której pieśń przekonuje zwaśnionych gości do zgody.
Kolejny z zaproszonych, Lord Sidney przybywa udręczony swoją sekretną miłością do Corinny. Corinna pojawia się w towarzystwie swojej protegowanej Delii, lecz gdy zostaje na moment sama, musi znosić zaloty kawalera Belfiore, francuskiego kobieciarza, który jest kochankiem hrabiny Folleville. Corinna z pogardą odrzuca jego awanse. Gdy wreszcie wszyscy zbierają się w oczekiwaniu rychłego wyjazdu, pracownik hotelu Zefirino powiadamia ich, że podróż została odwołana: oto niemożliwe okazało się znalezienie dla nich środka transportu. Na niedoszłych podróżników pada przerażenie, ale wtedy Madame Cortese przybywa z listem od swego mieszkającego w Paryżu męża i informuje zebranych, że uroczystości odbędą się właśnie w stolicy po powrocie nowego króla z koronacji. Hrabina Folleville zaprasza całą grupę do Paryża; wszyscy cieszą się z tak niespodziewanego obrotu sprawy.
Następnego ranka towarzystwo postanawia przed wyjazdem wyprawić bankiet w hotelu Pod Złotą Lilią. Po kolacji baron proponuje serię toastów muzycznych. Wszyscy goście, wygłosiwszy śpiewem toasty w swoich charakterystycznych narodowych stylach, proszą Corinnę o pieśń na cześć “Karola X, króla Francji”. Corinna zaczyna śpiewać, a w finale pozostali bohaterowie dołączają się do jej pieśni.
